Örgücünün Çantası

İşlemeyi örmekten çok sevsem de, güzel bir örgü çantam olunca durum değişebilir..Görünce hayran kaldığım şemalardan biriydi..Önce örgü kutusu, organizer vs. diye başladım, kocaman bir çanta ile tamamladım..İçine bir kazaklık yün, şişler ve benim için olmazsa olmaz bir örgü kitabını rahatlıkla alacak kadar kocaman hem de..

Yalnız artık yaşla birlikte gözler de "hata" vermeye başladı, gün ışığının az olduğu günler beni oldujkça zorladı..Zaman zaman "pertavsız", zaman zaman da "led fener" marifeti ile tamamladığım çalışmama kısaca "inadım inat" diyeniliriz yani..:))

Neyse, her şey bittiğinde, bütün yorgunluklar, zorluklar geride kaldığında en tatlı aşamaya geçiliyor, biliyorsunuz..Hayır hayır, işlediğini karşına alıp seyretmek değil, ya da çantanı koluna takıp gezme aşaması da değil..Hayata geçirilecek bir sonraki kanaviçe modelini seçmek..İnsanın kanında muline dolaşmaya başladı mı, aşısı yok, çekeceksiniz bu hastalığı :))

Eski Yıldan Kalanlar

Her sene olduğu gibi, "bu yıl yılbaşı için hiç bir şey yapmayacağım, zaten senede bir geliyor, ne gerek var" falan filan derken, yine o yoğun yılbaşı paylaşımlarıyla gaza gelip, yılbaşına günler kala başladığım, ama sıkı bir çalışma ile yetiştirdiğim yastığım..





Hasmavi'de paylaşmıştım ama, o kadar emeğim var ki, burada bir defa daha paylaşmak, anlatmak, anlatmak, anlatmak istedim..:)) Evde o kadar çok renk, o kadar çok renk tonu birikmiş ki, yeni ip almadan işledim, biraz ufak tefek renk değişiklikleri gerektiyse de, ekonomik oldu hem..Malum, hep söylüyorum, şu aralar şöyle 20-30 iple kapsamlı bir şemayı işlemek, küçük bir servete yakın..





Hoş geldin evimize farecik..Sadece yılbaşı çamını değil, huzuru, mutluluğu, sağlığı ve aydınlığı da getirmişsindir umarım bize..Hoş gelmişsindir umarım..Hoş gelir bu yeni yıl her birimize umarım, en güzel yıllarımızdan biri olarak hafızalarımıza kazınır..

Bir Küçücük

Fıçıcık değil de, çantacık mı desem? Kalemlik mi? Önündeki deniz üstünde saçları uçuşan kızdan ilhamla gözlük kabı diye başladım, kalemlik diye bitirdim..Oluyor bazen böyle..İşleme kendi bağımsızlığını ilan ediyor, kendi istediği şey oluveriyor..

Üzerinde 38 beden diyor ya, yalan,külliyen yalan..Ama sevgiyle yaptığım doğrudur..Kanaviçe belki ama, kahve asla yalan söylemez..

Eski Kuşak

Evet, yemek tarifleri için videolar var artık, tabletten seyredip bir yandan da yapabildiğimiz; internet var, beğendiğimiz tarifi kopyalayıp, basıp, elimize alıp kullanabildiğimiz..Ve çeşit çeşit yemek dergileri-kitapları var, benim de çok meraklı olduğum ve her birindeki tarifleri hep bir heyecanla, zevkle denediğim.  

Ama ben eski kuşağım..Kaleme, deftere, not almaya düşkünüm..Kiminin elinden tarak düşmez, kimin telefon, kiminin araba anahtarı, kiminin cımbız..Benim elimde kalem..Sabah kalkar kalkmaz "o günün yapılacak işler listesi"ni yaparken, alışverişe çıkarken, alışveriş sırasında, alışveriş dönüşü, gün içinde tamamlanan işler, uzun vadeli takipler için notlar alırken, gece yatmadan önce "ertesi günün yapılacak işler listesi"ni yaparken..Ama en çok da televizyon başında..Yemek programlarını seyrederken, bir yandan seyredip, bir yandan notlar alırken, "eğlence", "izlence" değil de, "araştırma-inceleme" yapıyormuşçasına :)) 

Böyle olunca güzel bir not defteri, hep elinin altında oluyor insanın..Zaman zaman bu defterlere güzel kılıflar dikmek, işlemek de ayrı bir zevk oluyor..Diktiğim, acemice de olsa kapitonelediğim, üzerine bir de keçeden "kız"cık kondurduğum-ama elinde bir kalemle tabii-defterim..Dilerim defterim dolar taşar, yeni defterlere başlama fırsatı da verir hayat bana..

Herkesin hayatının bir kırılma noktası vardır ya hani, galiba benimki de okuma yazmayı öğrendiğim o günler..Yazılar, satırlar en iyi dostum oldu hep beni hiç yalnız bırakmayan..Konuşmaktan daha çok sevdi hep yazmayı, dinlemenin yerine tercihim oldu hep okumak..Ben yol tarifini, yemek tarifini, pek çok şeyi dinleyerek değil, yazarak ve okuyarak anlayanlardanım..Ondan galiba bu kalem-defter sevdam..Sararmış kitap sayfalarına sıkıştırdığım dünya para ve çay partilerine, güneş altında özenle üzerinde çalışılmış bronzlaşma seanslarına,  beni "en mutlu ve en genç gösterecek selfie" denemelerine ayıracağım zamanı verdiğim okuma saatleri ondan galiba..Eski kuşağım ben..

Denemeler

Aldığım dikiş kitaplarındaki projelerle dikiş denemelerine devam..Poşetlik diye başladım, ama sanıyorum azalan poşet ihtiyacı sebebiyle kendileri yün torbası olarak, belki de stoktaki tuvalet kağıtlarını saklamak için ya da şu jütleri, halat parçalarını vs. içine doldurmak için kullanılacak..Bilemiyorum..Ama üzerine ördüğüm ve rokoko güllerle süslediğim kalp öyle hoş göründü ki gözüme, mutlaka hep göz önünde bir yerlerde asılı duracak..  

Baharlık

Baharı özledikçe insanın eli çiçeklere gidiyor, pembeler, maviler arıyor gözleri..Neşe istiyor, hareket istiyor biraz da.. 

İşte yeni önlüğüm..Evdeki en baharı hatırlatan kumaşlardan bir kaç sıra fırfır..Tam baharlık..Hem vakit geçirmece, hem bahara hazırlanmaca..

Bu hafta sonu kar diyorlar, yağmur diyorlar ama, ilk cemre düştü havaya..Artık kimse tutamaz baharı, çıkıp geliverir bir sabah..Hazırlanmaya başlayın siz de, pırıl pırıl bir güneş, taze tomurcuklar..Geliyor, baharın sesine kulak verin bu günlerde..

Mutlu geçsin hafta sonunuz..

Çok çok

Bu aralar çok çok çalışıyorum, birini alıp birini bırakıyorum, bitiriyorum, diziyorum, duramıyorum..Hava kötü olduğu günler, canım sıkkın olduğu günler, keyfim yerine geldiği günler, her gün bir bahane bulup, çalışıyorum. Akıl sağlığımı korumanın yolu diye sarılıyorum galiba işe-güce..

Kuşlu masa örtüsü..Kendisinden önce biten koca iğne yastığı ile poz veriyor..Defolu reyonundan alıp, dökülen boyasını yenilediğim stand ile birlikte..Toplu fotoğraf, çoklu fotoğraf..Bahara kadar böyle gidecek galiba..:))

Ke(n)dimce Denemeler

Ben de şu meşhuur keçe kedilerden denemek istedim.Keçe iğnesi kullanmayı az buçuk öğrenmiştim daha önceden, uzun uzun keçelerin hata kaldırır mütevazı haller de eklenince, gözler için de biraz daha fazla çaba harcamayı göze alınca, ben de kedilendim sonunda..





Çabuk yapılıyor, hemen ortaya çıkıyor bir şeyler de, insan kendini alamıyor..Kahvesi, pamuğu, tekiri derken, mahalledeki kadar kediyi evde ne yaparım diye düşünürken, işte ilk yaptığım kediyi bir minik çanta dikip üzerine monte ettim..Bu benim keçe malzemeleri, iğnesi fırçası vs. çantam olsun, dedim..Keçeleri sığdırmam imkansız ama, malzeme çantası olabilir pekala da..  

İlk kedi denemem böyle oldu, ben de keçe çok, galiba denemeler devam edecek, bakalım nerelerde kullanacağım..Son derece dinlendirici, insanı kendini becerikli bir ressam gibi hissettiren acayip bir şey bu keçe iğneleme..Bir gün boyutlu olanlarını da denemek ve başarabilmek umuduyla, hadi bakalım..

Bir Parça Keçe

Şu bir parça keçeden neler çıkıyor? Kesince atmayan kenarları ile bir süredir hepimizin gönlünne taht kuran keçelerden kutular, sepetler yapmak harika oluyor..

Bu sepet de basit bir altıgenden..Köşelerden ortaya doğru birer uzun çentik atıp biraraya getirince tamamdır..Fazla malzemeye ulaşılamayan her yerde, hem üretmenin keyfini yaşatıyor insana, hem de iş görüyor..Kucakta yünlerle evin içinde dolaşmaktansa, eskilerin dediği gibi, "5 dakikada Beşiktaş", gerçi artık İstanbul'da 5 dakikada herhangi bir yere varabilmek mümkün değil ama, olsun..:)) 

Herkes Dikebilirmiş

Ayakkabı torbası..İhtiyaçtan değil, "arzu nesnesi" :)) Hem dikiş çalışmaları kapsamında, hem de şu sevimli spor ayakkabıları aplike etmek isteğimden..



Bu kitap çok güzel..Benim gibi acemiler için detay detay anlatımlı, insanı korkutmayıp, cesaret verenlerden..Biraz da çalışmalarım bu kitaptan olacak ara ara anlaşılan..Anladık birbirimizin dilini, iyi anlaştık..



Üst üste keçelerden ayakkabılar, neredeyse ayağına geçirip çıkıvermek istiyor insan dışarı..Evet, herkes ufak tefek de olsa dikiş dikebilirmiş..

Sıcacık Ekoseler

Ekose sonbaharın desenidir benim için..Püsküllü kenarını kocaman bir iğne ile tutturduğumuz o kolejli eteklerimizin moda olduğu günlerden beri Eylül'dür hatta zamanı da..

Bu yastığı aslında geçen kış diktim..Ama sonbahar niyetineydi yine de..Kırmızı koltuğun üstüne yakışsın istedim, bir de soğuk günlere..

Dışı için güzel bir eteklik kumaş aldım, pek kolay da kırışmıyor, ortasındaki yırtmacından görünen kısım duck kumaşı, dikerken tereddütlerim vardı ama, hem renk, hem de doku olarak pek yakıştırdım birbirlerine..Yeni bir aşk mı doğdu ne? :))



İşte arkası da böyle.".Dikiş dikmeyi öğreniyorum" çalışmalarımdan bir sayfa daha sizlere..Böyle böyle öğrenir miyiz bir gün şu dikiş işini?" İnternet sen nelere kadirsin" veya 
"kursa gitmeden kursu insanın ayağına getiriyor şu bloglar" mı? Çalışa çalışa insan yetenek pek olmasa sa kıvırabilir mi bir şeyleri? Bakıcaz artık. görücez hep beraber:))

Hobilemece'de Sepet Sepet

Sadece örerek değil, dikerek de sepetler hazırlıyorum..Evin her yeri için çok kullanışlılar..Aslında çoğunu bitirdiğimde tablo gibi karşıma koyup seyretmek istiyorum ama, onlar kullanmak için..Eskitmek, sonra tekrar yenilerini yapmak, kullanırken birlikte anılar biriktirmek için.. 

Bu sepetin doğuşu biraz ani oldu..Bu kalın mı kalın temizlik bezi elimde kalıverince bir an, sepete dönüşüverdi işte..Yazık bu dokuda, bu kalınlıkta, bu şıklıkta bir şeyi yerlere, tozlara, yağlara sürmek, değil mi? İçine bir astar, kenarına mantarcıklar..Kendi soyundan diğer kurulama bezlerine kucak açtı işte..

Ve diğeri..Sert duruyor, neredeyse plastik kutu gibi..İçinde yapışkanlı tela var..Dok Tela, şu yakalarda kullanılanlardan..2 sap taksanız çanta olur, benim gibi bu işleri yeni yeni çözmeye çalışanlara fikir olsun, bilgi olsun, ilham olsun..Cesaret versin bir de tabii, her işin başı cesaretle "ya Allah" diyerek girişivermek işe, muhtaç olduğunuz kudret içinizde :))   

Bu da bonus olsun, mantarcıkların şeması..İstediğiniz her yere..Benim bebeklik ağız bezimizin kenarları da mantar işliydi, bebek eşyalarına da çok yakıştırırım bu yüzden..Hem hobicilere hem de tüüüm Mayıs bebeklerine hediyem olsun naçizane..Mutlu hafta sonları