Cennette

Her şey stumpwork çuha çiçekleri ile başladı..Tek tek işlediğim çiçekleri kumaştan kesip üst üste biriktirdikçe, gerçeklikten koptum sanki..Buralarda olmayan, olmayacak bir çiçek bahçesine daldım, çocukken kırlarda koşup topladığım gelincikler, papatyalar gibi, ellerimle tek tek çuha çiçekleri topladım..

Sonra onlara kutu gibi, hacimli bir şekilde yapıştırabileceğim bir çerçeve aranırken, küçük bir market rafında karşılaşıverdik, benim istediğim şekildeki, renkteki, ölçüdeki bu beyaz çerçeveyle..

Çiçeklerime uygun stencıller yaptım içine, kenarlarına..Eskittim, renklerin üzerine renklerle derinlikler vermeye çabaladım..

Ve, her baktığımda, elim ayağım tutarak uyandığım her sabahın, nefes alabildiğim bir günün daha bizlere verilen ne büyük bir hediye olduğunu anımsamak için bu etiketi ekledim..Cennette bir gün daha..Uyandığımda görebileceğim bir yerlere asacağım ve topladığım taze kır çiçeklerinin kokusunu genzimde hissederek, kendi cennetine uyanabilmenin keyfiyle gerinerek kalkacağım yataktan..Başkalarının cehennemlerine değil, kendi cennetine uyanan tüm güçlü kadınlara gelsin bu post..Elinin değdiği her yeri cennete çevirebilen üretken blog dostlarıma sevgilerle..

Örgücünün Çantası

İşlemeyi örmekten çok sevsem de, güzel bir örgü çantam olunca durum değişebilir..Görünce hayran kaldığım şemalardan biriydi..Önce örgü kutusu, organizer vs. diye başladım, kocaman bir çanta ile tamamladım..İçine bir kazaklık yün, şişler ve benim için olmazsa olmaz bir örgü kitabını rahatlıkla alacak kadar kocaman hem de..

Yalnız artık yaşla birlikte gözler de "hata" vermeye başladı, gün ışığının az olduğu günler beni oldujkça zorladı..Zaman zaman "pertavsız", zaman zaman da "led fener" marifeti ile tamamladığım çalışmama kısaca "inadım inat" diyeniliriz yani..:))

Neyse, her şey bittiğinde, bütün yorgunluklar, zorluklar geride kaldığında en tatlı aşamaya geçiliyor, biliyorsunuz..Hayır hayır, işlediğini karşına alıp seyretmek değil, ya da çantanı koluna takıp gezme aşaması da değil..Hayata geçirilecek bir sonraki kanaviçe modelini seçmek..İnsanın kanında muline dolaşmaya başladı mı, aşısı yok, çekeceksiniz bu hastalığı :))

Eski Yıldan Kalanlar

Her sene olduğu gibi, "bu yıl yılbaşı için hiç bir şey yapmayacağım, zaten senede bir geliyor, ne gerek var" falan filan derken, yine o yoğun yılbaşı paylaşımlarıyla gaza gelip, yılbaşına günler kala başladığım, ama sıkı bir çalışma ile yetiştirdiğim yastığım..





Hasmavi'de paylaşmıştım ama, o kadar emeğim var ki, burada bir defa daha paylaşmak, anlatmak, anlatmak, anlatmak istedim..:)) Evde o kadar çok renk, o kadar çok renk tonu birikmiş ki, yeni ip almadan işledim, biraz ufak tefek renk değişiklikleri gerektiyse de, ekonomik oldu hem..Malum, hep söylüyorum, şu aralar şöyle 20-30 iple kapsamlı bir şemayı işlemek, küçük bir servete yakın..





Hoş geldin evimize farecik..Sadece yılbaşı çamını değil, huzuru, mutluluğu, sağlığı ve aydınlığı da getirmişsindir umarım bize..Hoş gelmişsindir umarım..Hoş gelir bu yeni yıl her birimize umarım, en güzel yıllarımızdan biri olarak hafızalarımıza kazınır..

Bir Küçücük

Fıçıcık değil de, çantacık mı desem? Kalemlik mi? Önündeki deniz üstünde saçları uçuşan kızdan ilhamla gözlük kabı diye başladım, kalemlik diye bitirdim..Oluyor bazen böyle..İşleme kendi bağımsızlığını ilan ediyor, kendi istediği şey oluveriyor..

Üzerinde 38 beden diyor ya, yalan,külliyen yalan..Ama sevgiyle yaptığım doğrudur..Kanaviçe belki ama, kahve asla yalan söylemez..

Düzen

Zaman zaman insanın "düzen"i gelir ya..Dolap içleri, hobi çekmeceleri, kutular, en çok da dikişe nakışa dair ıvır ıvır zıvır kutuları..Bir de netteki fotoğraflarda gördüğümüz, işlemeye değil, onların düzenine saatler ayırdığını düşündüklerim var, insanı yoldan çıkartan..Ben her ortamda, her şekilde, elime geldiği gibi, aklıma estiğince heyecanla yapıverirken elimdeki işleri, ziyafet sofrası kurar gibi iplerini dizen, kumaşlarını asla pamuklu bez dolanmayan ahşap kasnaklara germeyen, kuş nakışlı yaldızlı makası şöyle 90 derece açıyla iplere bakarken, yakın gözlüğü yeni çıkartılıp da itina ile en üste yerleştirilmiş..



Tamam, sonunda o kadar olmasa da ben de istedim böyle bir düzen..Düzen isteğimi galiba artan muline ip fiyatları sebebiyle onlara artık iplik gibi değil, hazine gibi bakmaya başlamam da kamçıladı..Sıfırdan bir kanaviçe pano ile 20-30 renk dizivermek, artık ciddiye alınacak bir harcama kalemi olmaya başladı çünkü.. 





Eski bir çay kutusunu kullandım.Tuhafiyeden aldığım karton makaralara sardım iplerimi, numaralarını yazdım..Kalanı da üstüne keten üzerine bir gül işleyivermek..Tam önündeki de Eskişehir hatırası lüle taşı..

Bakalım aceleci ruhum bu tertip düzen durumlarına ne kadar dayanacak da, elimde kördüğüm olmuş bir yumak iple tekrar belivireceğim evin herhangi bir alakasız köşesinde? :))

Denemeler

Aldığım dikiş kitaplarındaki projelerle dikiş denemelerine devam..Poşetlik diye başladım, ama sanıyorum azalan poşet ihtiyacı sebebiyle kendileri yün torbası olarak, belki de stoktaki tuvalet kağıtlarını saklamak için ya da şu jütleri, halat parçalarını vs. içine doldurmak için kullanılacak..Bilemiyorum..Ama üzerine ördüğüm ve rokoko güllerle süslediğim kalp öyle hoş göründü ki gözüme, mutlaka hep göz önünde bir yerlerde asılı duracak..  

Gül Ekledim

Salondaki güllü aksesuarlara eklemelere de devam bir yandan..Yastık, örtü, vazo, abajur derken, bir de minik dokunuş, ama ille de güllü..Hep söylüyorum, bu "İngiliz Evi" bozdu bizi:))

Yalnız desen çok güzeldi, bir yerlere işlemeden durmak zaten mümkün değildi. 

Ama örtümü bu sefer hiç üşenmedim, astarlı mastarlı, arkasını tertemiz yaptım..Kıvırdığım kenarlarını da, kenarına geçirdiğim su taşını da elle diktim, ince ince..Galiba herşeyi makinada dikeyim, düzgün olsun inadını bırakmak daha iyi..Elde daha mı düzgün oluyor ne? Bir projenin daha sonu, yeni işlere başlamak üzere ayrılırken bu örtümden de, yine yeni yeni öyle çok şey öğrendim ki..Galiba bunun için sıkılmıyorum bir türlü..Her yeni iş, yeni bir macera oluyor benim için..Dışarıdan bakıldığından belki yüzüncü kanaviçem, ama her biri bir şeylerin ilki..

İlklerin tatlı heyecanıyla geçsin hafta sonunuz..

Kiraz Mevsimi

Kiraz sepetimle k"iraz mevsimine merhaba" diyelim bu gün..Sadece kırmızı ve beyaz..Sadeliğin o göz okşayan ferahlığı..

Beyaza boyadığım sepetin üzerine foto blok kartondan yaptığım kapağı, dışını üzerini işlediğim beyaz kumaşla kaplarken, içini de kareli kumaşla kapladım..O kırmızı beyazlar hep tekrarlasın istedim, dıştan içe kadar.. Sizlerle de paylaşmak istedim, içiniz açılsın, fikir versin, kiraz mevsimine "hoş geldin" mesajı olsun diye..

Boş Kalmasın Diye

İçindeki resimleri güneşten solmuş iki çerçeveye iki küçücük işleme..Türk motifleri, antika havasında..İşlemesi de çok zevkliydi doğrusu..Bazen, kısa-küçük-hızlı spontane oldu mu daha mı hoş oluyor ne? 

Sürprizlerle dolu, minik sevinçlerle bezeli geçsin hafta sonunuz.. 

Çok Sevince

Ben bu gülleri çok sevdim..Renklerinin pastelliği, Bursa keteninin kolay sayılabilirliği, abajur ustasının işlediğim kumaş parçasını çok güzel kaplaması..Hepsi bir araya gelince daha önce abajur kalpağını işlediğim modelin bir de ayaklı lamba kalpağı versiyonu ile devam ettim. Biri konsolun üstünden, diğeri diğer yanından yerden yemek masasına bakarken, ben de bittiğinden beri oturduğum koltuktan hayran hayran onları izliyorum..

Çok sevince insan heyecanla başlıyor, bir hızla bitiriyor, bir hevesle kullanıyor..Demek ki her şey sevmekle oluyor..Demek ki..

Tepsiler İç İçe

Bu model, Filiz Türkocağı'na ait..Buram buram biz kokusundan anlaşılıyor zaten değil mi? Annelerimizin dantelleri, dedelerimizin nazar boncuğu..Mutlaka bir tepsi örtüsü yapmalıyım derken, evdeki English Home sunum tahtasının tepsisi aklıma geldi..Önce tepsiyi bembeyaz yapmak lazımdı tabii..Keten üzerine işleyince, tam tepsi ölçüsünde kestim, kenarlarına dantel..Bu örtü model kenarları dantelsiz olmaz gibi geldi bana..



İçine cam mı kestirsem de korusam örtümü, pvc mi kaplatsam da daha kullanışlı olsa derken, evdeki orta deseni artık bozulmaya ramak kalmış paşabahçe tabak veya tepsicik, her ne ise işte, içine oturuvermez mi? Tepsiler sıkı sıkıya iç içe geçip, benim kanaviçemi böyle, olduğundan düzgün, işledğimden gözalıcı yapmazlar mı? Hayır model güzel, şema süper ama, günlük hayata uymayınca kullanılmıyor, bilirsiniz..Ben sıkça kullanılacak bir şey istedim bu sefer, öyle özendim..

Neyse, bir takım hoş sürprizler biraraya geldi yine, beni de el işimi de kurtardı..Adı geçenlerin hepsine ayrı ayrı teşekkür eder,  sizin de aklınızda bulunsun, derim..Bir de "Nazar değmesin"..:))

Çok çok

Bu aralar çok çok çalışıyorum, birini alıp birini bırakıyorum, bitiriyorum, diziyorum, duramıyorum..Hava kötü olduğu günler, canım sıkkın olduğu günler, keyfim yerine geldiği günler, her gün bir bahane bulup, çalışıyorum. Akıl sağlığımı korumanın yolu diye sarılıyorum galiba işe-güce..

Kuşlu masa örtüsü..Kendisinden önce biten koca iğne yastığı ile poz veriyor..Defolu reyonundan alıp, dökülen boyasını yenilediğim stand ile birlikte..Toplu fotoğraf, çoklu fotoğraf..Bahara kadar böyle gidecek galiba..:))

Bu Sene de Böyle

Son yıllarda artık ağaç kur, ağaç kaldır, sıkıldığımdan beri, her yıl farklı yeni yıl köşeleri yaparak, onları ışıklandırarak yakıyorum bizim evin yeni yıl ateşini..Bu yıl da evdeki fanusları, cam kabı kacağı kalın tuzdan yaptığım karlarla ve yılbaşı süsleri ile doldurarak kendime bir masal köyü, hatta masal dünyası kurdum. Tabii her şey een sevdiğim, beyaz Noel Babanın gözetiminde gerçekleşiyor..hepsi geçmiş yıllarda çok severek aldığım, 11 ay özenle saklayıp, hasret biter bitmez ortalara saçtığım yılbaşı süsleri..Ama bir de yeni misafiri var bu köşenin bu sene..





Masa örtüsü modeli olmasına rağmen pano olarak işlediğim, bayıla bayıla işlediğim hatta kırmızı ev..Bahçeli evimin bahçesinde bir mandalina var, bir de karabiber ağacı..Araba? O arkada duruyor, kapalı garajda :))



Hayallere bir mola şimdi, biraz daha yeni yıl süslemesi fotoğraflarıyla..Yeni yıl, hepimize hayallerimizi getirsin, bizim için en hayırlı olacak hayaller gerçeğe dönüşsün bu yıl, inşallah..