Kıştan Kalma

Bu da kıştan kalma bir iş..Bitirdim, sahibi denedi, kullandı, pek memnun kaldı..Yani test edilmiş kesin sonuç..Boyunluk..Biraz yumuşak bir yünle, ki sahibi öyle kıla tüye gelemez, kaşındırır, alerji olur, biraz kalınca şişle ördüm. Boyunluğu kullanışlı kılan ters ve düz sıraları sayesinde akordeon gibi boynu sarması, boynu sıkmadan, boğulacakmış hissi yaratmadan kapatıp sıcak tutarken, biraz da kat kat havasıyla boğazlı kazağın boynu gibi görünmesi..Eee, bazı işler, tamamlaması 1 saat, anlatması 1 sayfa..Güzel oldu, tavsiye ederim, yeni boyunluk örmek isteyenlere fikir olsun..Artık günlerimiz bahar olsun..

Biraz da Dağ Evi Havası

Biraz örgü sıcaklığı, biraz hardal sıcaklığı, biraz ateş kırmızısı, biraz ekose..Şöyle kış gecelerine uygun bir köşe özledim, dağ evi havasında, gözünü kapatsan, "yanı başında şömine" hissiyle.. 



Bu sıcakta değil tabii..Yastık da, fotoğraf da baharın başlarından kalma.. Zaten içimi ısıtan köşemin verdiği motivasyonla hızla örmeye devam ettiğim benzer renklerdeki battaniye motifim de o yüzden bu karede..Battaniye ayrı konu, şimdi yastıktan bahsedeyim..Kalın penye ipten ördüğüm yastığın arkasını aynı renk duck kumaşından diktim, kenarlarına da aynı ipten kordon şeklinde bir süsü yaptım.

Şimdi mi? Şimdi, penye ipten olduğu için hiiç terletmeyen, arkasındaki duck kumaşı kısmı daha da serin tutan bu yastık, yazın en kullanışlı yastıklarından biri oldu, elimizden, sırtımızdan, ensemizden düşmüyor..Neye niyet, neye kısmet..

Ekoseli olan mı? Onu da sonra anlatırım..Bu sıcakta daha fazla "kış köşesi postuna" dayanmak zor:))

Çok Meşgul Bir Post

İyi akşamlar herkese lapa lapa karlı bir pencere önünden...

Bu yeni yılda hedefim, sevdiğim her şeye geri dönmek, sevdiğim, istediğim her şeyle ilgilenmek..Örgü de bunlardan biri..Özellikle lise ve üniversite dönemimde çok zevkle kazaklar örer, zevkle giyerdim. Ama gerek artık kaloriferli evlerin sıcağında el örgüsü kazakların çok kullanışlı olmaması, gerekse de kalın örgülerin artık insanı hantal göstermeye başlaması (tamam ben de biraz kilo aldım o zamanlardan beri ama, biliyorum, asıl sorun yünlerin kalınlığında, o kadar da kilo almış olamam değil mi ama:)) ), bir de galiba eski sabrımın kalmayışından ne zamandır bırakmıştım bu işleri. 

Evin erkeğinden de "öreyim, giydireyim" konusunda pek yüz bulamayınca rafa kalkan bu harika terapi ile buluşmamız galiba artık atkıyla, bereyle, boyunlukla falan olacak. Olsun, bu da yeter bana..Biraz şiş tıkırtısı, kucağımdan yerlere saçılan renkli yünlerin sıcaklığı, tersler, düzler..Hasret gideriverdik işte, kar yağışını böyle karşıladık geçen gece..Kitaplardan, keklerden, yemeklerden, işlemelerden, boyamalardan şöyle bir sıyrılıp ördüm. Hiç birinden vazgeçemiyorum ki, daha da neler var ilgimi çeken, yapsam, denesem dediğim, nasıl meşgulüm, nasıl mutluyum elim işledikçe, kafam işledikçe..

Siz de sevdiğiniz her ne varsa bu yıl ona da yer açın hayatınızda, doğru zamanı beklemeden, tam da şimdi..Madem meşgulüz her zaman, bari sevdiğimiz şeylerle olsun meşguliyetimiz, görevlerden nasıl olsa kaçış yok..

Üşüyenler İçin

Güneşli bir gün ama, gölgelerde soğuk ısırmaya devam ediyor insanı. Olsun, biz giyeriz kazaklarımızı üşümeyiz, ama ya şişeler? Onların da kazak giymeye hakkı yok mu? Şöyle havalı bir atkı takmaya, kıştan da yazdan çıkardıkları keyfi çıkarmaya? 

"Hayattaki en iyi şeyler bedavadır" derler, sarılmak, gülmek, öpüşmek, aşk, uyku ve daha niceleri gibi..Ev için de böyle galiba, en güzelleri evde bulunup buluşturulanlarla bir anda ortaya çıkanlar, insanı gülümsetenler..

Bir kazak kolu gibi ördüm, sonra da yanlarını ve tabanını dikiverdim. Pirinç örgüden delikli modele geniş geniş yumuşak yumuşacık örüverdim bir gece vakti..Ve örerken, şişlerin tıkırtısı geceyi bölerken hep düşündüm hayatımı güzelleştiren o bedava şeylerin ne kadar da çoğuna sahip olduğuma şükrederek.. 

Boyunluk

Siyah kabanıma uygun olsun diye bir kaç günde örüverdim bu moher boyunluğu..36 ilmekle başladım, 3 ters, 3 düz..Yaklaşık 140 cm. olunca kapattım ve iki ucunu birleştiriverdim..

10-15 minik cam boncuk diktim iplikleri görünmeyecek şekilde, şöyle serpiştiriverdim anlayacağınız. Minik minik ışıldasınlar istedim atkı üstüne düşmüş kar tanelerinin erirken göze çarpan o ışıltıları gibi...

Hızlı ve şık, daha ne olsun?  

1 Günde Bere

Selam dostlar, eve dönüp, kendi işlerimize dalmışken, İstanbul da gri gökyüzü ile sonbaharı selamlarken, ben de yeni mevsime hazırlandım. Kolay bir bere yapıverdim kendime. Şu an ben bu postu hazırlarken, yağmur ha başladı ha başlayacak ve ben her yağmurda olduğu gibi koşup çay yapacağım, yağmurun sesine eşlik etsin, ruhumuzu ısıtsın diye..

Örgü örmeyeli uzun zaman oldu, ama neyse ki unutmamışım şişleri tutmayı, ilmek atmayı..Aniden kucağımda yünler, elimde şişlerle ortaya çıkıverince, bizimki de şaşırdı önce ama, kendi halime bıraktı beni..3 ters, 3 düz, ama her sırada bir kenarda arttırıp, aynı sıranın diğer kenarında 1 eksilterek, basit ama hoş bir desen çıktı ortaya..Köşesine de bir gül ekledim ki, kokoşlukta son nokta :))

Nasıl? Beğendiğiniz mi siz de bu modeli? Ben çok sevdim, örerken bile ısıttı başımı, beyaz karlı günlerin hayalini kurdum bu ılık sonbahar zamanlarında..

Neyse, ben şimdi gidiyorum..Öğlen için mısırlı mücver var menüde, hazırlık yapmalıyım, hafta sonu kaçamağı anlayacağınız..  

Umarım sizin hafta sonunuz da benimki gibi tatlı kaçamaklarla geçer.. 

Bu hafta sonunu evde geçireceklere önerim ise, bir fincan kahve eşliğinde iki güzel blog, IF YOU WANT TO BE ve Dilekce Butik . Vaktin nasıl geçtiğini anlamayacaksınız..

Maviş telefon Kılıfım

Telefonun kendi kılıfı, durmadan telefonun sesini kıstıkça, ben de tüm arayanlara "duymamışım, kusura bakmayın, telefonun sesi kısık kalmış" diye utanarak diller döktükçe, sonunda bir operasyon yapmaya karar verdim ve sonunda KKKY yani "kendi kılıfını kendi yapanlar" kervanına ben de katıldım.. 

Motif "Selanik", bu iple ördüm işte, onun için böyle hasır gibi görünüyor. Makrema ipi diye satılıyordu tuhafiyede, bir iş için aldım, uzuun zamandır hep en beklenmedik anlarda imdadıma yetişiyor bu ip, nelerde nelerde yaradı işime...

En üste de kurdeleden bir gül kondurmasam olmazdı tabii, onu da ihmal etmedim. Artık sesimiz gür, gönlümüz hür, tüm dost ve akrabalara duyurulur:)

Yoğurdun Kapağı ile Noel Babanın Giysileri Biraraya Gelince

Bu sefer yoğurt bittiğinde, aklımda şimşekler çaktı, tamam dedim...Ortası kesilerek çıkarılan plastik kapağı (bu ince işçilik için Levent'e teşekkürler, sponsorum, en büyük destekçim, ev atölyemin tek ve en başarılı ekip üyesi, enler eni, kocalar kocamanı, muck), ne diyordum, plastik kapağı süsledim.

Süslemede ise daha önce duvar süsü olarak kullandığım "Noel Baba'nın Çamaşırları"ndan kullandım. Çizmelerini, eldivenlerini ve çoraplarını...Yaptığım şeyleri, bozup, kırpıp kırpıp başka başka şekillerde de kullanmayı seviyorum..

Geriye kalan inciği, boncuğu, ıvırı zıvırı saymaya gerek yok, hazır olarak duruyorlardı, eski yılbaşı hediye sepetlerinden, kutularından artanlar, atmaya kıyamayıp sakladıklarım, hepsi yerlerini bulmuş oldular sonunda.

Süslü mü süslü bir ekmek sepetimi kaybettiğimden bu yana (çaldılar demeye dilim varmıyor ama, merkezi bir caddede yaşamanın böyle sıkıntıları da olabiliyor) kapının dışına paspas dışında bir şey koymaya korkuyordum ama, bunu astık işte kapıya. Dilerim melekler korur :))

Sakallı Sıcak Su Torbası

Evdeki termofora kahverengi sakallı ipten kılıf ördüm. Torbanın boyutlarında bir dikdörtgen örüp diktikten sonra yuvarlak şişle (kordonlu mu, kablolu mu, ne deniyordu, işte onunla) lastik örerek boğazını yaptım ve boğazlı kazak gibi de bir kat kıvırdım. Kenarına da fotoğraftan çok belli olmuyor ma, bir kordon yapıp geçirdim ve iki ucuna ponpon yaptım. Çok şık oldu ama galiba eşim kullanacağı zaman kılıfını çıkarmayı tercih edecek.

Çaydanlık Kılıfı

Dergilerde görüyordum hep çaydanlık kılıflarını, ben de denedim sonunda. Düz dikdörtgen bir parça ördüm. Çaydanlığın üzerinde ölçerek ağzına gelen yeri ve sap kısımlarını belirleyip, açıkta kalacak yerler dışındaki kısımlarını içten diktim. Uçlarını da kıvırıp, kadife kurdele geçirip, büzdürdüm. Sevimli oldu.