Soğuklar Gelmeden

Değişim hep boya ile olmuyor, soğuklar gelmeden konserve kutusundan kalemliği giydirivermiştim işte bir tığ, azıcık orlonla..Pratik oluyor, çok kısa bir zamanı hoşça geçirmeye de yarıyor, odanın değişen renklerine kalemliğe kadar her şeyin uyum sağlamasına da.. Neyse, kar diyorlar, kış diyorlar, soğuklar başlamadan bizim hırkalarımız tamamdır...:))

Günler Geçerken

Günler hızla ilerlerken, örgü çanta çılgınlığı devam ediyor bir yandan da..Bu son dediğimde her seferinde, yeni bir yumak, yeni bir çanta sapı, yen,bir çanta tabanı, yeni bir çanta aksesuarı sitesi, yani her bahane, yen,i bir çalışmayla sonuçlanıyor..Ne kadar kullanırım, kaç günde sıkılırım kullanmaktan bilmiyorum ama, yapımı öyle zevkli ki, bu sıcak, bu basık, bu beklemeli günlerde kafa dağıtıyor..

Ferah günlerimiz olsun, mutlu bayramlar..

Denemeler

Aldığım dikiş kitaplarındaki projelerle dikiş denemelerine devam..Poşetlik diye başladım, ama sanıyorum azalan poşet ihtiyacı sebebiyle kendileri yün torbası olarak, belki de stoktaki tuvalet kağıtlarını saklamak için ya da şu jütleri, halat parçalarını vs. içine doldurmak için kullanılacak..Bilemiyorum..Ama üzerine ördüğüm ve rokoko güllerle süslediğim kalp öyle hoş göründü ki gözüme, mutlaka hep göz önünde bir yerlerde asılı duracak..  

Nerede Kaldı Bu Yaz?

Dengemiz bozuldu..Ne zamandır uğrayamamışım buralara..Biraz iklim, dünyanın insanlar sayesinde gittikçe değişen, hoyratlaşan, ahengi bozulan ikliminden..Mayıs'ı ortaladık, bahar da yok ortada, yaz da..Zaten sanıyorum bu yıl baharı pas geçip doğrudan çöl sıcaklarına geçiş yapacağız..Biraz da, ülkenin insanlar sayesinde gittikçe değişen, hoyratlaşan, ahengi bozulan siyasal ikliminden..Bakalım burada baharı, yazı, kara kışı, hangi mevsimi getirecek günler bize..??

İşte tam da bu sebeplerle belki de sürekli üşümemiz bu aralar..Öyle olunca da, kıştan kalma bir projeyi paylaşabilirim Mayıs ortasında değil mi? Kıştan kalma bir battaniye..Motif "diamond", örmesi oldukça eğlenceliydi, hele de renk renk örmesi..Biraz baharat tonlarında benim battaniyem, hardal, krem, açık gri, koyu gri, bordo..Tam da üzerine kıvrılıp uyuklamayı hayal ettiğim bu koltuğun renklerine uygun..

Bir başlayınca örmelere doyamıyor insan, hele de baharı, yazı, umudu, huzuru beklerken bu aralar örmek, hep örmek, dertlerini değil ama hayallerini zincir yapıp birbirine eklemek terapi oluyor insana..Sahi berede kaldı bu yaz?
 

Keten İple Denemeler

Şu kalın paket ipler yok mu, hani keten ip galiba? Onlarla tığ işi de çok güzel oluyor..Bardak altı mı, nihale mi? Yoksa fotoğraf çekimleri için dekorasyon şeysi mi? Size kalmış kullanım yeri..Ama tok duruyorlar, hasır gibi duruyorlar, bir de renk renkler artık, eskisi gibi kahverengiye mahkum değiliz sadece..Belki şu çanta yapılan iplerle, kağıt iplerle de güzel olur, denemek lazım..Daha hiç denemedim o ipleri..Parmağı acıtıyormuş falan filan bir şeyler duymuştum, canım tatlı, yanaşmadım bile..Ama denemeli, denemeden gitmemeli bir yerlere belki de daha çok acıtır öylesi..

Mutlu geçsin hafta sonunuz, aklınıza bu aralar en sık düşen güzellikleri deneyimlediğiniz cesur bir hafta sonu olsun bu seferki..

Ördükçe Mavi

Penye iplerle aşk hiç bitmiyor..Sepet dediğin renk renk, biçim biçim, doyulmuyor ki..Onsuz yaşanmıyor ki..



Beyaz ne kadar zarif duruyorsa bu iplerde, renk o kadar neşeli, kullanışlı, günlük..İp kalınlaştıkça ağırlaşan sepetler, inceldikçe küçülüyor, naifleşiyor, sanki birer pırlanta tek taş kutusuymuş gibi..Zaten bizim nesil tektaşını kendisi alırdı, öyle yetiştirilmedik mi biz..Sepetlerimizi kendimiz örmeye, evimizi kendi el emeğimizle süslemeye merakımız o zamanlardan..Ondandır bu dik duruş, bu mücadeleden yılmayan ruh bizde..Hep Ondan.. 

Örgü Sepetler

Uzuun bir süre elime tığ almayınca böyle oldu herhalde, şimdi de bırakamıyorum:)) Acıkmış, susamış gibi hep iplerleyim, tığım elimde..Bunda şu penye iplerin pratikliği, yumuşak dokusu, çabuk tamamlanmasının etkisi çok büyük ama..Hala annem gibi kocaman dantel masa örtüleri, bilmem kaç parça oda takımları örecek gücüm yok, benimki böyle ufak tefek, daha spor, daha kolay, daha renkli şeyler..

Bu beyaz olan, "puf ipi" adıyla satılıyor, penye ipten biraz daha yumuşak ama örünce biçimli duruyor, rastlarsanız, aklınızda bulunsun..Ya da benim gibi evin her köşesi için çeşitli boy ve renklerde vazosundan sepetine, kutusundan çanağına bu "organize" olayına kaptırdıysanız kendinizi, bir de bunu deneyin, derim..

Bu sepeti de sarımsaklar için yaptım, minik bir şey, ama sarımsak-soğan için fazla mı süslü oldu ne? Takı, kolye, bilezik falan mı? Yok yok, onlar için de yeni bir tane öreyim, ipim de var hala, hevesim de..:))

Hangisi?

Pişirdikçe örüp, ördükçe pişiriyorum ya bu aralar, birbirleri ile yarışa da giriyorlar işte bazen gönlümü fethetmekte..Ama yemek, içmek bir yere kadar, yani o tabak bitene kadar..Ne kadar fotoğraflarla ölümsüzleştirmeye, unutulmaz kılmaya çalışsak da, yiyeceğin ömrü belli..Ama şu ördüklerimiz, işlediklerimiz, boyadıklarımız..Biz sıkılana kadar, söküp, bozup yenisini yapana kadar, heep bizimle, hep elimizde, gözümüzün önünde, gönlümüzde..Mutfaktan çıkanlar ne kadar doyumsuzsa, hobi odalarımızdan çıkanlar da o kadar ölümsüz aslında..  

Nihale

Penye ip maceralarına devam..Bu seferki şu eeennn kalın olanlardan, tığa zor sığıyor o kadar yani..Bir kaç sıra ile de kocaman oluveriyor..İşte bu kalın, dayanıklı, ağır şey de nihale..Az büyütüp fırın tepsileri için de yapılabilir aslında..Durun ben bu konutla ilgileneyim bir, haberdar ederim sonucundan.. 

Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramımız kutlu olsun, yaşasın Cumhuriyet..

Bayraklarla Donattık

Şu küçük küçük motiflerle bayrakçıklar yapmak, ucuca ekleyerek bir yerlerden şöyle sarkıtıvermek, büfe, dolap üstlerine bağlamak, 23 Nisan'da sınıfı şeytan merdivenleriyle süslediğimiz günlerin neşesini veriyor insana.. Şimdi biraz sahil renkleriyle, biraz mandalina kokusuyla sarıp sarmalayıp evin içinde tatlı, çocuksu bir esinti yaşarken, ben bile renklerin o coşkusunu iyice hissediyorum artık, baharın tazeliği içime esiyor bu günlerde..





Ne yapacağınızı bilemediğiniz günlerden birinde alın elinize bir kaç renk yünü ve bir tığı, ördüğünüz küçük motiflerden siz de bir deneyin..Sadece eviniz değil, ruhunuz da bayraklarla donansın o gün, bahara "hoş geldin"i bu sefer daha yüksek sesle söyleyelim.. 

İki Renkli Örtü

Bu seferki bir örtü..Tığ işi örtü yapmışlığım var eski zamanlarda ama, uzuun zaman oldu ki, yapmadım..Kitabımda bu örtüyü görünce, iki renkli oluşu hoşuma gitti sanıyorum, bir de pasta gibi, karpuz gibi dilim dilim oluşu galiba, alelacele başladım, o hızla da bitirdim..  

Önce ortadaki beyaz üçgenler örülüyor. Sonra üçgenin iki kenarı krem rengi ile örülürken, bir tandan da bir yanındaki motifle birleştiriliyor. Hepsi bittiğinde de elimizdeki altıgenin tüm kenarı geçiliyor..Ah, pek bir profesyonelce anlatım oldu, ben kitaptan adım adım yapıyorum ama, sanıyorum bu işleri becerenler şıp diye anlamıştır, pek zorlamaya gerek yoktur belki de:))

Köşedeki sehpaya düşünüyorum, abajurun hemen altına..Beyaz-krem eve yakışır gibi geldi bana, "okuma köşesine sıcak bir dokunuş" Manşetimiz bile hazır :))

Çikolatalı Fındıklı Mus Pasta

Görüntü çok havalı değil mi? Çok zor bir pastaymış gibi duruyor, çok meşakkatli..Saatler harcamak lazım, uğraştırıcı, bir de ya tutmazsa diyorsunuz değil mi? Bir de o malzemeler var mıdır ki evde?







Yok canım, hiç de öyle değil..Basit, risksiz, pratik..Yaptıkça yapası geliyor insanın, bittikçe tekrar yapası..Zaten adı pasta da olsa, mus hafifliğinde olduğundan, fark etmeden alıyorsunuz kalorileri bünyeye, fark etmeden fark etmeden :)) Tarif kolay, anlatacağım..Onu özel kılan tek şey, pasta çemberleri..Bu çemberler olmadan başarı biraz zorlayabilir sizi..Ama bu tek kişilik pasta çemberlerinden kullanırsanız, yoksa da ediniverirseniz bir ara, pilav servisinden irmik helvasına, pastadan patates püresine, inanılmaz bir sunum deneyimi yaşarsınız evinizde, benden söylemesi:))

Ama sakın pastanın büyüsüne kapılıp, pasta servislerim tığ işlerimi atlamayın, onlar daha çok emek istediler, anlayın artık durumu yani..Bu arada, anlatıyorum şimdi pastayı, bakın aşağıda:

Taban: 

150 gr.Yulaflı Bisküvi     

1 kahve fincanı Badem     

50 gr.Margarin     

2 çorba kaşığı Süt

Mus: 

100 ml. Krema     

100 gr. Bitter Çikolata     

1 pk. Krem Şanti     

1 çay bardağı Süt     

3 çorba kaşığı Kahvaltılık Fındık Kreması

Üzeri: 

Kakao     

Süsleme Şekerleri 

Tek kişilik pasta çemberlerinin iç kısımları yağlanıp, kalıpların içlerine yağlı kağıttan kesilen şeritler yerleştirilir. Çemberler küçük bir tepsiye dizilir.

Bisküviler ve badem rondoda öğütülüp, içine süt ve eritilmiş margarin eklenir. Çemberlerin içlerine   paylaştırılıp, kaşık ile bastırılarak ilk katman haline getirilir. Buzdolabında bekletilir.

Bir tencerede krema ısıtılır. İçine çikolata eklenip ateşten alınır ve oda sıcaklığına gelene kadar bekletilir. Bir kapta sütle krem şanti çırpılır. Krem şantinin yarısı bir kaba ayrılarak, fındık kreması eklenip tekrar çırpılır.

Kalan krem şantiye oda sıcaklığına gelen çikolatalı karışım eklenip çırpılır. 

Buzdolabındaki bisküvili tabanların üzerine önce fındık kremalı krem şanti yayılır. 

En üste çikolatalı krem şanti paylaştırılır. Üzerleri tatlı kaşığı ile düzeltilerek buzdolabında 3 saat bekletilir. 

Servisten önce üzerlerine kakao serpilir ve çemberlerinden çıkarılır. Süsleme şekerleri ile dekore edilerek servis yapılır.

Afiyet Olsun..Güzel geçsin yeni haftanız..

Tertemiz

Bu aralar elim hep temizlik bezlerine gidiyor, renk renk kurulama bezi, mutfak havlusu, tığ işi el bezleri, kenarları oyalanmış, fistolanmış  havlular, bezler, silmeye, parlatmaya, ağartmaya yarayan her şey..Hamarat olmadım hiç ben, kısıtlı her zamanımı bir yerlere ovalamaktansa okumaya, üretmeye, sevdiklerime ayırmaya gayret ederim hep..Ama ya bu aralar üzerimdeki bu arınma hali? Siz de kirlenmiş, eskimiş, pörsümüş hissediyor musunuz kendinizi? Modern hayatın üzerimize sinen o egzoz kokusu, bacaların kustuğu kara dumanlar üzerinize yapışmış, hatta denize sızan mazota bulanmış bir martı gibi kanatlarınızı taşıyamaz, ayaklarınızı hareket ettiremez hale geldiğinizi hissetmiyor musunuz?

Galiba kirlettiğimiz doğa, yitirdiğimiz insanlık, her gün kendimizden, ruhumuzdan kaybettiğimiz bir şey öyle üst üste geldi ki, kirliyiz artık..O pembe-beyaz, süt kokulu bebekler olarak kalamadık işte..Dahil olduğumuz kötülükler, yanından bakarak sadece bakmakla ve üzülmekle yetinerek geçip gittiğimiz lağım çukurları, evimize kadar sinmesin diye camı-pencereyi kapattığımız o insanı tıkayan, gri, ağır bulut artık üzerimizden akıyor sanki..Nasıl temizleneceğiz hep birlikte, nasıl döneceğiz ilk halimize, nasıl olacak bu işler? Galiba kendini, ruhunu, çağını temizleme telaşı içimdeki bu temizlik merakı..

Tamam, biraz daha mutfak havlusu..En emicisinden, kenarları en dantellisinden, en mis kokulusundan? Peki kaç havlu temizleyecek hepimizi? Ya da hala temizlenme umudu var mı iliklerimize işlemiş, terimizden fışkıran bu kötülüğümüzün, tüketen, eriten, yiyip bitirmekten başkasına meyletmeyen bu aç gözlü nefsimizin? Bir gece aniden hepimiz yok oluversek bu dünyadan sahte oyunumuzun sadece kendimize kazandıran kuralları ile birlikte, yeni, tertemiz bir insanlık doldurur mu yerimizi ertesi sabah?   

Motifler

Kitaplardan motiflere devam..Özellikle de seyahate gidip dönerken o kısa ve hummalı yolculuk öncesi-sonrası zamanlarda hızlı ve eğlenceli bir iş bu motiflerle oynamak..





Güzel yuvarlak motiflerden güzel bardak altları oluyor mesela, bayılıyorum, belki elbezi, sepet, neler neler..Motifler elinde hazır olunca insanın yapılmayacak şey yok..Hep battaniye, yastık, yorgan, öyle benim içim extra extra large işler gerekmiyor yani..Zaten bu aralar hızlı, küçük bir şeyler ruh halime daha uygun, uzuuun, büyüük, kapsamlı işler dinginliğinde değil ruhum..Yaz rehaveti gelsin, biraz da Ramazan ayının huzurlu sessizliğine kavuşsun etraf, galiba o zaman..Ama şimdi baharı bekleme-karşılama-kutlama telaşı var ruhlarımızda, şimdi değil..