Başka başka bir yerlerden yazıyorum şu an sizlere, başka başka bilgisayarlardan, başka başka rüzgarlar açık balkon kapısından içeri dolarken, bool oksijenin şehirli bünyedeki sarhoşluğuyla başka başka bakarken hayata..
Neredeyse yerleştik, bir kaç kadınca eksiklik var hissettiğim, onlar da tamam olmak üzere..Kalanı o yeni kokulara kendimizinkinin sinmesi ile geçecek biraz zaman..Her şey başka başka, en çok da kokular..Eskilerden en tanıdık koku, gelirken işlediğim lavanta kesesinin içinde bizimle gelen o iç bayıcı-tatlımsı-çocukluğumun çekmecelerinden yayılan o eskimiş koku, bir avuç lavantamın kokusu..
Şimdi, hala "ben"im bu aynadaki, hala elimde bir parça etamin var üzeri renk renk ipliklerle işlenmekte olan, hala aynı sessizce gülüşüm, sessizce ağlayışım, sessizce sevişim o hep sevdiğimi..Ama başka başka işte yine de bu yavaş ve sakin şehirde hayat, sadece "an"ı yaşamaya yetiyor vakit, paylaşmaya, fotoğraflamaya, sizlere anlatmaya vakit kalmıyor pek o "anlar"ı yaşamaktan..Başka başka her şey, alıştıkça geleceğim, anlatacağım sizlere herşeyi..
